نحوه استفاده از تراز تحلیلی: راهنمای کامل گام به گام

آنچه باید قبل از استفاده از ترازوی تحلیلی بدانید

ترازوی تحلیلی یکی از دقیق ترین ابزارهای اندازه گیری در هر محیط آزمایشگاهی است. می تواند جرم را به نزدیک ترین حالت اندازه گیری کند 0.0001 گرم (0.1 میلی گرم) و مدل های رده بالا به وضوح 0.01 میلی گرم یا بهتر می رسند. این سطح از حساسیت به این معنی است که حتی اختلالات محیطی جزئی - باز شدن درب، نفس کشیدن از روی تابه یا لرزش تجهیزات نزدیک - می تواند خواندن شما را چندین میلی گرم کاهش دهد. قبل از اینکه ابزار را لمس کنید، درک اصول عملکرد آن اختیاری نیست. این پایه و اساس نتایج قابل اعتماد است.

بر خلاف مقیاس پلت فرم یا a باسکول تعادل تحلیلی که در زمینه‌های صنعتی یا لجستیکی برای اندازه‌گیری وسایل نقلیه و محموله‌های فله استفاده می‌شود، در یک کلاس وزنی کاملاً متفاوت عمل می‌کند و مجموعه‌ای کاملاً متفاوت از پروتکل‌های جابجایی را می‌طلبد. یک باسکول ممکن است چند کیلوگرم تغییرات را بدون عواقب تحمل کند. یک تعادل تحلیلی حتی چند میلی گرم بی دقتی را نمی بخشد. دانستن این تمایز هر تصمیمی را که روی نیمکت می گیرید شکل می دهد.

این ابزار بسته به مدل بر اساس اصل بازیابی نیروی الکترومغناطیسی یا اصل کرنش سنج کار می کند. در هر صورت، ترازو نیروهای بسیار کوچک را شناسایی کرده و آنها را به یک بازخوان دیجیتال تبدیل می کند. محفظه توزین با سپرهای کششی محصور شده است - معمولاً پانل های شیشه ای یا پلی کربنات - مخصوصاً برای مسدود کردن جریان هوا که در غیر این صورت اندازه گیری را مختل می کند. هرگز این سپرها را در طول عملیات توزین بردارید یا باز نکنید.

انتخاب مکان مناسب برای تراز تحلیلی

اهمیت قرار دادن بیشتر از آن چیزی است که اکثر کاربران در ابتدا انتظار دارند. تعادل تحلیلی باید روی یک نیمکت اختصاصی و مرطوب شده با ارتعاش قرار گیرد، در حالت ایده آل یک سطح سنگی یا مرمری که به ساختار اصلی نیمکت آزمایشگاهی متصل نیست. نیمکت های ساخته شده از چوب یا فلز سبک، ارتعاشات ناشی از ترافیک پا، سانتریفیوژها و همزن های مکانیکی را منتقل می کنند که همگی مستقیماً به نویز در خواندن شما تبدیل می شوند.

دستورالعمل های قرار دادن زیر را در نظر داشته باشید:

• ترازو را دور از دریچه های تهویه مطبوع، هودهای بخار و پنجره های باز قرار دهید. جریان هوای ملایم 0.1 متر بر ثانیه می تواند باعث نوسانات چند دهم میلی گرم شود.
• از قرار دادن ترازو در نزدیکی منابع گرمایی مانند اجاق گاز، بشقاب داغ یا نور مستقیم خورشید خودداری کنید. گرادیان های حرارتی در داخل محفظه توزین جریان های همرفتی ایجاد می کند که قرائت ها را بی ثبات می کند.
• تعادل را روی یک سطح صاف نگه دارید. از نشانگر سطح حباب داخلی برای تأیید تراز افقی استفاده کنید و قبل از هر جلسه استفاده، پایه های تراز را مطابق با آن تنظیم کنید.
• دمای اتاق را بین 18 تا 26 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی بین 45 تا 60 درصد را برای عملکرد مطلوب حفظ کنید. بسیاری از تولیدکنندگان این محدوده ها را به صراحت در مستندات خود بیان می کنند.
• از مکان‌های نزدیک میدان‌های الکترومغناطیسی قوی یا منابع الکتریسیته ساکن، که می‌توانند با مبدل‌های نیروی تعادلی تداخل داشته باشند، خودداری کنید.

اگر آزمایشگاه شما یک میز ضد لرزش اختصاصی ندارد، یک پیشرفت ساده این است که تعادل را روی یک تشک لاستیکی ضخیم همراه با یک کاشی سنگی سنگین قرار دهید. این جداسازی غیرفعال به طور چشمگیری انتقال ارتعاشات ناشی از کف را بدون هزینه یک پلت فرم تجاری ضد لرزش کاهش می دهد.

گرم کردن و تراز کردن تعادل

بیشتر ترازهای تحلیلی پس از روشن شدن نیاز به یک دوره گرم کردن دارند. این یک پیشنهاد نیست - یک مشخصات است. Mettler Toledo، Sartorius و Shimadzu، سه تولید کننده پرکاربرد در آزمایشگاه های تحقیقاتی و کنترل کیفیت، همگی زمان های گرم کردن را توصیه می کنند. 30 دقیقه تا 2 ساعت بسته به مدل و دمای محیط در هنگام راه اندازی. در این مدت، اجزای داخلی از نظر حرارتی تثبیت می‌شوند و الکترونیک به شرایط عملیاتی حالت پایدار می‌رسد.

در عمل، بسیاری از آزمایشگاه‌ها ترازهای تحلیلی خود را به طور مداوم در طول ساعات کاری روشن می‌کنند تا این نیاز گرم کردن را حذف کنند. اگر آزمایشگاه شما به این روش کار می کند، تأیید کنید که تنظیمات صرفه جویی در مصرف انرژی در ترازو، دستگاه را در حالت خواب عمیق قرار نمی دهد که تعادل حرارتی را بازنشانی می کند.

قبل از انجام هر گونه اندازه گیری، نشانگر سطح حباب واقع در بالا یا جلوی دستگاه را بررسی کنید. حباب هوا باید در دایره مرکزی قرار گیرد. اگر اینطور نیست، پایه‌های همسطح را تنظیم کنید - معمولاً پایه‌های رزوه‌شده در گوشه‌های عقب - در حالی که حباب را تا مرکز آن تماشا می‌کنید. هرگز سعی نکنید روی یک تراز غیر سطحی اندازه گیری کنید. حتی یک شیب 0.1 درجه می تواند خطای سیستماتیک در جزء گرانشی اندازه گیری ایجاد کند.

کالیبراسیون: داخلی در مقابل خارجی و زمان انجام آن

کالیبراسیون فرآیند تنظیم یا تأیید پاسخ تعادل در برابر جرم مرجع شناخته شده است. این مرحله در هر زمینه‌ای که قابلیت ردیابی اندازه‌گیری اهمیت دارد، قابل مذاکره نیست - تولید دارو، آزمایش ایمنی مواد غذایی، تحقیقات مواد و محیط‌های بالینی تنظیم‌شده، همگی به سوابق کالیبراسیون مستند نیاز دارند.

کالیبراسیون داخلی

بسیاری از ترازوهای تحلیلی مدرن شامل وزن کالیبراسیون داخلی و روال کالیبراسیون داخلی خودکار هستند. در این مدل‌ها، فشار دادن دکمه «Cal» دنباله‌ای را آغاز می‌کند که در آن موتور داخلی جرم مرجع را روی ظرف بارگذاری می‌کند، تعادل ثابت‌های داخلی آن را تنظیم می‌کند و این فرآیند در کمتر از دو دقیقه کامل می‌شود. ابزارهای سری XPE Mettler Toledo و سری Quintix Sartorius این ویژگی را به عنوان یک ویژگی استاندارد ارائه می دهند. حداقل یک بار در روز و بلافاصله پس از جابجایی ابزار یا پس از تغییر قابل توجه دمای اتاق (بیش از 1 تا 2 درجه سانتیگراد) از کالیبراسیون داخلی استفاده کنید.

کالیبراسیون خارجی

مدل‌های قدیمی‌تر و برخی ابزارهای اقتصادی فاقد وزن داخلی هستند. برای این موارد، باید از وزنه های کالیبراسیون خارجی تایید شده استفاده کنید. بسته به دقت مورد نیاز شما، این وزنه ها باید OIML کلاس E2 یا F1 باشند. وزنه‌های کالیبراسیون را فقط با فورسپس یا دستکش‌های تمیز و بدون پرز کنترل کنید - هرگز با دست خالی، زیرا روغن‌های پوست و رطوبت جرم را به سطح وزن منتقل می‌کنند و کالیبراسیون را خراب می‌کنند. وزنه ها را در صورت عدم استفاده در جعبه های محافظ اصلی خود نگهداری کنید.

برای محیط‌های تنظیم‌شده، کالیبراسیون خارجی توسط یک سرویس اندازه‌شناسی معتبر باید انجام شود حداقل سالیانه ، با گواهینامه های قابل ردیابی بر اساس استانداردهای ملی (NIST در ایالات متحده، PTB در آلمان، NPL در انگلستان، و مشابه در جاهای دیگر).

کالیبراسیون دهانه در مقابل کالیبراسیون صفر

کالیبراسیون صفر (که کالیبراسیون تاره نیز نامیده می شود) قرائت خط پایه را بدون هیچ چیز روی ظرف تنظیم می کند. کالیبراسیون دهانه، شیب پاسخ اندازه گیری را با استفاده از یک جرم شناخته شده در ظرفیت کامل دستگاه یا نزدیک به آن تنظیم می کند. هر دو برای کالیبراسیون کامل مورد نیاز هستند. همیشه قبل از کالیبراسیون دهانه کالیبراسیون صفر را انجام دهید و همیشه از وزن کالیبراسیون استفاده کنید که در محدوده عملیاتی تعیین شده توسط سازنده قرار می گیرد.

گام به گام: نحوه استفاده از ترازوی تحلیلی برای یک توزین استاندارد

هنگامی که تعادل گرم شد، تراز و کالیبره شد، این ترتیب را برای نتایج دقیق دنبال کنید:

1. ظرف توزین را تمیز کنید. از یک برس نرم یا پارچه خشک تمیز استفاده کنید تا بقایای استفاده قبلی را پاک کنید. هرگز بدون مراجعه به دفترچه راهنمای ابزار، از پارچه های خیس یا حلال ها مستقیماً روی تابه استفاده نکنید.
2. تمام سپرهای پیش نویس را ببندید. قبل از ادامه، اطمینان حاصل کنید که تمام پانل های جانبی و بالایی کاملاً بسته شده اند.
3. دکمه زار یا صفر را فشار دهید. صبر کنید تا صفحه نمایش 0.0000 گرم را نشان دهد و نشانگر پایداری (معمولاً یک نماد یا نقطه کوچک) ظاهر شود. تا زمانی که نمایشگر به طور کامل ثابت نشده است، ادامه ندهید.
4. ظرف توزین خود را روی تابه قرار دهید. این می تواند یک قایق توزین، یک لیوان شیشه ای، یک شیشه ساعت، یا یک بوته باشد. سپر کششی را باز کنید، ظرف را به آرامی در مرکز تابه قرار دهید و دوباره سپر را ببندید.
5. کشتی را تار کنید. دوباره دکمه تاره را فشار دهید. صفحه نمایش به 0.0000 گرم برمی گردد، اکنون با گنجاندن ظرف صفر شده است.
6. نمونه خود را اضافه کنید سپر کشش را باز کنید و موادی که باید وزن شود را با دقت اضافه کنید. برای پودرها از کاردک استفاده کنید و مقدار کمی را به تدریج اضافه کنید. سپر را ببندید.
7. منتظر تثبیت باشید. نشانگر ثبات را تماشا کنید. فقط زمانی مقدار را ثبت کنید که نشانگر یک خواندن پایدار را تأیید کند. بسته به نوع نمونه و شرایط محیطی ممکن است 5 تا 30 ثانیه طول بکشد.
8. جرم را ثبت کنید. مقدار نمایش داده شده را بنویسید یا به رکورد داده خود منتقل کنید. برای کارهای تنظیم شده، شناسه تعادل، تاریخ کالیبراسیون و نام اپراتور را در کنار اندازه گیری ثبت کنید.
9. نمونه را بردارید و ظرف را تمیز کنید. تمام مواد را بردارید، ظرف را با برس تمیز کنید و تعادل را برای کاربر بعدی صفر کنید.

تارینگ صحیح: اشتباهات رایج و نحوه اجتناب از آنها

تارینگ عمل صفر کردن تعادل با ظرفی است که از قبل روی تابه قرار گرفته است به طوری که اضافات بعدی نسبت به صفر اندازه گیری شود. ساده به نظر می رسد، اما خطاهای ریزش یکی از رایج ترین منابع عدم دقت در وزن گیری معمول آزمایشگاه است.

اشتباهات رایج تارینگ عبارتند از:

• تارینگ قبل از تثبیت خواندن. اگر در حالی که نمایشگر همچنان در نوسان است، تار را فشار دهید، نقطه صفر به اشتباه تنظیم شده است و اندازه گیری شما این خطا را به جلو منتقل می کند. همیشه منتظر نشانگر ثبات باشید.
• با استفاده از ظرف گرم یا سرد. ظرفی که به تازگی از اجاق یا فریزر خارج شده است، گرادیان های حرارتی در داخل محفظه توزین ایجاد می کند. به رگ ها اجازه دهید تا قبل از پارگی در دمای اتاق متعادل شوند - معمولاً 15 تا 30 دقیقه.
• لمس تابه یا سپر بادگیر در حین تار کردن. هر گونه تماس فیزیکی در حین حل شدن تعادل، روند تثبیت را دوباره تنظیم می کند. دستان خود را بیرون بکشید، تمام سپرها را ببندید و بی سر و صدا منتظر بمانید.
• تارینگ با ظرف خیس. رطوبت در طول توزین از سطح تبخیر می شود و باعث می شود جرم نمایش داده شده به مرور زمان کاهش یابد. همه ظروف را قبل از قرار دادن روی تابه کاملا خشک کنید.
• قرار دادن وسایل خارج از مرکز روی تابه. بیشتر تشت های تعادل تحلیلی برای بارگذاری مرکزی کالیبره شده اند. قرار دادن یک کشتی در لبه می تواند خطاهای بار خارج از مرکز را ایجاد کند، به ویژه در ابزارهای قدیمی. موارد را در مرکز نگه دارید.

توزین نمونه های هیدروسکوپی، فرار و واکنش پذیر

همه نمونه ها روی تابه یکسان رفتار نمی کنند. تکنیک تعادل تحلیلی باید با ماهیت فیزیکی و شیمیایی چیزی که شما وزن می کنید تطبیق دهد.

مواد هیگروسکوپی

مواد هیگروسکوپی – موادی که رطوبت هوا را جذب می‌کنند، مانند هیدروکسید سدیم، پنتوکسید فسفر، بسیاری از مواد کمکی دارویی و نمک‌های معدنی خاص – هنگامی که در معرض اتمسفر قرار می‌گیرند، به طور مداوم جرم پیدا می‌کنند. نتیجه عملی این است که خواندن شما در طول زمان افزایش می یابد حتی زمانی که چیزی اضافه نمی شود. برای به حداقل رساندن این اثر، این مواد را در اسرع وقت وزن کنید، ظروف را در زمانی که به طور فعال مواد را انتقال نمی دهید، درپوش نگه دارید، و بلافاصله قبل از توزین، از یک خشک کن برای نگهداری مواد استفاده کنید. برای مواد با رطوبت بالا، جعبه خشک یا کیسه دستکش ممکن است لازم باشد.

مایعات فرار

حلال های آلی و سایر مایعات فرار حتی در دمای اتاق تبخیر می شوند. این بدان معنی است که در طول زمان در طول وزن کردن، قرائت کاهش می یابد. از ظروف با درب محکم استفاده کنید و تا حد امکان سریع کار کنید. مقدار نمایش داده شده را در اولین خواندن پایدار ثبت کنید. مایعات فرار را مستقیماً در ظروف باز وزن نکنید - از ویال ها یا بطری های مهر و موم شده با حداقل فضای سر برای کاهش اتلاف بخار استفاده کنید.

پودرهای دارای بار الکتریکی

پودرهای ریز، به ویژه پلیمرها و مواد بیولوژیکی لیوفیلیزه، اغلب حامل بارهای الکترواستاتیکی هستند که باعث رفتار تعادل نامنظم می شوند. ذرات باردار ممکن است از تابه و دیواره های محفظه توزین دفع شوند یا به سمت آن جذب شوند و باعث شوند که قرائت به طور غیر قابل پیش بینی منحرف شود. راه حل ها شامل استفاده از یک تفنگ ضد الکتریسیته ساکن (دمنده هوای یونیزه کننده) برای خنثی کردن شارژ قبل و حین توزین، استفاده از کاردک های فلزی زمین شده و حفظ رطوبت محیط در حد امکان 50 تا 60 درصد است. برخی از آزمایشگاه ها از الف استفاده می کنند قفس فارادی چیدمان در اطراف تعادل برای مسدود کردن میدان های الکترواستاتیک خارجی هنگام کار با مواد به خصوص دشوار.

مواد شیمیایی واکنش دهنده و خطرناک

توزین مواد شیمیایی واکنش‌دهنده به اقدامات احتیاطی بیشتری فراتر از تکنیک استاندارد نیاز دارد. اگر قرار گرفتن در معرض بخار یا گرد و غبار نگران کننده است، اکسید کننده ها، خورنده ها و پودرهای ریز سمی باید در داخل هود بخار سنجیده شوند. با این حال، هودهای بخار تلاطم هوای قابل توجهی ایجاد می کنند که مستقیماً با عملکرد تعادل دقیق در تضاد است. از ترازویی که به طور خاص در داخل یا مجاور هود قرار داده شده است با محافظ پیش نویس اختصاصی استفاده کنید، یا نمونه را به سرعت در یک ظرف دربسته منتقل کنید، داخل هود پارگی کنید و پس از بستن سپرهای تعادل، اندازه گیری نهایی را انجام دهید. هرگز پراکسیدها، آزیدها یا سایر مواد حساس به ضربه را مستقیماً بدون ظرف نگهدارنده ثانویه مناسب روی کفه تعادل وزن نکنید.

درک خوانایی، تکرارپذیری و خطی بودن

سه ویژگی عملکرد مشخص می کند که یک تراز تحلیلی واقعاً چه چیزی را می تواند در عمل ارائه دهد. درک این اعداد به شما کمک می کند تعادل مناسب را برای یک کار انتخاب کنید و نتایج خود را به درستی تفسیر کنید.

خوانایی به شما می گوید کوچکترین رقمی که نمایشگر می تواند نشان دهد. تکرارپذیری به شما می گوید که آیا ترازو زمانی که یک چیز را چندین بار وزن می کنید یک عدد را به شما می دهد یا خیر. اینها خواص متفاوتی هستند. تعادلی با خوانایی عالی اما تکرارپذیری ضعیف غیرقابل اعتماد است. هنگام ارزیابی یک ابزار برای خرید یا اعتبار سنجی، همیشه مشخصات تکرارپذیری را بررسی کنید، نه فقط خوانایی.

به عنوان یک نقطه مرجع، تضاد با باسکول مورد استفاده در توزین کامیون یا تجارت کالا را در نظر بگیرید. یک باسکول معمولاً دارای خوانایی 20 کیلوگرم و ظرفیت 60 تا 150 تن است. باسکول و ترازوی تحلیلی در حوزه‌های کاملاً متفاوتی عمل می‌کنند، اما اصول اندازه‌شناسی زیربنایی - کالیبراسیون، تکرارپذیری، قابلیت ردیابی - برای هر دو اعمال می‌شود. انضباط استفاده صحیح یکسان است حتی اگر مقیاس اندازه گیری با ضریب یک میلیارد متفاوت باشد.

حداقل وزن و اهمیت عدم بارگیری

هر ترازوی تحلیلی دارای حداقل مشخصات وزنی است. این کوچکترین جرم نمونه ای است که می تواند با سطح عدم قطعیت قابل قبول وزن شود - معمولاً به عنوان عدم قطعیت نسبی 0.1٪ یا بهتر تعریف می شود. برای تعادل با تکرارپذیری 0.1 میلی گرم، حداقل وزن تقریباً است 82 میلی گرم با استفاده از روش محاسبه USP (2 × t × σ / RSD_max، که در آن t ضریب پوشش و σ انحراف استاندارد از آزمایش تکرارپذیری است).

وزن کردن کمتر از حداقل وزن، زنگ هشدار یا خطا را در اکثر ابزارها ایجاد نمی کند - ترازو به سادگی یک عدد را نشان می دهد. مشکل این است که در توده های بسیار کوچک، کف نویز اندازه گیری به کسری بزرگ از کل قرائت می شود. اگر تکرارپذیری شما 0.1 ± میلی گرم است و سعی می کنید 5 میلی گرم وزن کنید، این نشان دهنده یک است ± 2٪ عدم قطعیت فقط از نویز، قبل از محاسبه سایر منابع خطا. این سطح از عدم قطعیت در بیشتر کاربردهای کمی غیرقابل قبول است.

اگر باید با جرم های بسیار کوچک کار کنید، از میکروبالانس با خوانایی 0.001 میلی گرم (1 میکروگرم) یا نیمه میکروبالانس با خوانایی 0.01 میلی گرم استفاده کنید. این ابزارها دارای حداقل آستانه وزنی هستند. انتخاب تعادل همیشه باید بر اساس حداقل وزنی باشد که باید اندازه گیری کنید، نه فقط حداکثر ظرفیت.

تمیز کردن و حفظ تعادل تحلیلی

تعمیر و نگهداری فقط در مورد افزایش عمر ابزار نیست، بلکه مستقیماً با کیفیت اندازه گیری مرتبط است. نمونه های ریخته شده، تجمع گرد و غبار و باقی مانده روی پانل های محافظ پیش نویس همگی می توانند بر عملکرد تأثیر بگذارند.

نظافت روزانه

پس از هر بار استفاده، ظرف توزین را با یک برس خشک و بدون پرز مسواک بزنید تا هرگونه پودر یا زباله پاک شود. سطوح داخلی محافظ پیش نویس را با یک پارچه تمیز و کمی مرطوب با استفاده از آب دیونیزه تمیز کنید. از هر گونه مواد پاک کننده ای که بقایایی باقی می گذارد خودداری کنید، زیرا ردیابی آلودگی روی سطح تشت بر وزن کشی های بعدی تأثیر می گذارد. در صورتی که طراحی اجازه می دهد تابه و تکیه گاه تابه را بردارید و زیر آن را تمیز کنید – مقدار کمی از مواد ریخته شده در این ناحیه جمع می شود و اغلب نادیده گرفته می شود.

تعمیر و نگهداری هفتگی و ماهانه

به صورت هفتگی، پانل های محافظ پیش نویس را در صورتی که قابل جدا شدن هستند بردارید و آنها را با ایزوپروپانول یا شیشه پاک کن ملایم تمیز کنید. اثر انگشت و لکه روی پنل‌ها مستقیماً بر عملکرد وزن تأثیر نمی‌گذارند، اما نور را پراکنده می‌کنند و خوانش نمایشگر را سخت‌تر می‌کنند. بررسی کنید که پایه‌های همسطح جابجا نشده باشند - سطوح کف در آزمایشگاه‌های فعال می‌توانند ته نشین شوند، به خصوص اگر کف در معرض لرزش باشد. ماهانه، عملکرد وزنه های کالیبراسیون داخلی را در برابر وزن های مرجع تایید شده خارجی بررسی کنید و نتایج را مستند کنید. هر گونه انحراف فراتر از خطی بودن مشخص شده سازنده، دلیلی برای سرویس است.

چه زمانی برای خدمات تماس بگیرید

با سازنده یا یک تکنسین خدمات مجاز تماس بگیرید اگر: تعادل پایین افتاده یا از نظر فیزیکی ضربه خورده است. کالیبراسیون داخلی نمی تواند تعادل را در داخل مشخصات قرار دهد. تکرارپذیری در مقایسه با سوابق عملکرد تاریخی به وضوح کاهش یافته است. یا تعادل کدهای خطا را نشان می دهد که با چرخه برق و کالیبراسیون مجدد قابل حل نیستند. سعی نکنید محفظه ابزار را باز کنید یا مکانیسم‌های داخلی را تنظیم کنید - لودسل و محرک‌های الکترومغناطیسی در کارخانه کالیبره شده‌اند و نمی‌توانند به طور معنی‌داری در میدان توسط یک فرد غیرمتخصص تنظیم شوند.

مستندسازی و قابلیت ردیابی در محیط های تنظیم شده

در آزمایشگاه‌های دارویی که تحت GMP (روش تولید خوب)، تأسیسات آزمایش مواد غذایی مشمول تأییدیه ISO 17025 و آزمایشگاه‌های آزمایش محیطی کار می‌کنند، رکورد توزین به اندازه خود توزین اهمیت دارد. تنظیم‌کننده‌ها و حسابرسان می‌خواهند که هر جرم اندازه‌گیری شده را بتوان از طریق یک زنجیره مستند ردیابی کرد: از نمونه، تا تراز مورد استفاده، تا رکورد کالیبراسیون آن، تا یک استاندارد مرجع تایید شده با گواهی قابل ردیابی، و در نهایت به یک استاندارد ملی اندازه‌شناسی.

بهترین شیوه ها برای مستندسازی عبارتند از:

• شناسه موجودی (شماره سریال یا برچسب دارایی) و نه فقط مدل را در هر رکورد توزین ثبت کنید. ترازهای متعدد از یک مدل ممکن است به طور همزمان مورد استفاده قرار گیرند.
• تاریخ و زمان بررسی کالیبراسیون انجام شده را بلافاصله قبل از جلسه توزین ثبت کنید.
• از یک دفترچه ثبت نام یا دفترچه یادداشت آزمایشگاه الکترونیکی (ELN) برای ثبت هر نتیجه تأیید وزن آزمون - جرم نمایش داده شده در مقابل توده مورد انتظار - با تعیین قبولی/عدم در برابر معیارهای پذیرش خود استفاده کنید.
• در سیستم‌های رایانه‌ای، با استفاده از توابع ردیابی ممیزی که در نرم‌افزار تعادل مدرن تعبیه شده است، از یکپارچگی داده‌ها اطمینان حاصل کنید. اینها هرگونه تغییر در تنظیمات یا داده های کالیبراسیون را با شناسه اپراتور و مهر زمانی ثبت می کنند.
• گواهی کالیبراسیون و سوابق خدمات را برای طول عمر دستگاه به اضافه یک دوره بایگانی تعریف شده، همانطور که توسط چارچوب نظارتی شما لازم است (معمولاً حداقل 5 سال تحت اکثر دستورالعمل های GMP) حفظ کنید.

این سطح از نظم و انضباط مستندسازی اصولاً با الزامات گواهینامه باسکول مورد استفاده در برنامه های توزین قانونی برای تجارت قابل مقایسه است - جایی که یک باسکول قبل از اینکه بتواند برای معاملات تجاری مورد استفاده قرار گیرد باید گواهی تأیید معتبر صادر شده توسط یک مرجع ملی وزن و اندازه گیری داشته باشد. اصل اساسی یکسان است: هرگونه اندازه گیری جرم با پیامدهای قانونی، تجاری یا ایمنی نیازمند کالیبراسیون مستند و قابل ردیابی است.

نکات عملی که تفاوت قابل اندازه گیری ایجاد می کند

پس از پوشش اصول سیستماتیک، تعدادی عادات عملی وجود دارد که دانشمندان آزمایشگاهی با تجربه از آنها برای بهبود مداوم کیفیت اندازه گیری استفاده می کنند. اینها در کتابچه راهنمای سازنده یافت نمی شوند اما از طریق آموزش عملی منتقل می شوند.

• هنگام دست زدن به تمام ظروف وزن دار از دستکش استفاده کنید. رطوبت پوست و روغن ها به سطوح شیشه ای جرم می بخشد. یک اثر انگشت روی یک بشر 100 میلی لیتری می تواند 1 تا 3 میلی گرم جرم اضافه کند.
• برای توزیع مایع با اختلاف وزن کنید. برای مایعات یا خمیرها، ظرف را قبل و بعد از توزیع وزن کنید، سپس از آن کم کنید. این کار خطاهای ناشی از کشش سطحی، قطرات چسبیده به اسپاتول و انتقال ناقص را از بین می برد.
• یک مجموعه اختصاصی از کاردک برای ناحیه تعادل نگه دارید. آلودگی متقاطع از مواد باقیمانده روی کفگیرها منبع واقعی خطای سیستماتیک در جلسات توزین چند نمونه است.
• هنگامی که اندازه گیری در حال انجام است، به نیمکت تعادل تکیه نکنید یا آن را لمس نکنید. وزن بدن شما که از طریق آرنج به نیمکت منتقل می شود، لرزشی ایجاد می کند که به ساز می رسد.
• برای کاربردهای حیاتی توزین سه بار انجام دهید. برای مراحل آماده سازی نمونه که جرم مستقیماً محاسبه نهایی را تعیین می کند (مانند تهیه محلول های استاندارد برای تیتراسیون یا کالیبراسیون HPLC)، سه بار وزن کنید و از میانگین استفاده کنید. گسترش سه مقدار همچنین به شما می گوید که آیا اندازه گیری پایدار بوده است یا خیر.
• هر روز صبح قبل از استفاده تعادل را با وزنه آزمایشی بررسی کنید. وزن تایید شده 100 میلی گرم یا 200 میلی گرم که روی تابه قرار می گیرد باید مقداری را در 0.2 ± میلی گرم از اسمی نشان دهد. اگر اینطور نیست، قبل از ادامه، دوباره کالیبره کنید. این بررسی 30 ثانیه ای از نامعتبر بودن داده های یک روز کامل جلوگیری می کند.
• هرگز تعادل را بیش از حد بار نکنید. قرار دادن جرمی بیشتر از ظرفیت نامی ترازو می تواند به طور دائم به لودسل آسیب برساند. همیشه برچسب ظرفیت روی ابزار را قبل از قرار دادن هر شی روی تابه بررسی کنید، به خصوص در هنگام وزن کردن ظروف پر شده با جرم ناشناخته.